Bu sayfadaki topoloji genel bir referans mimaridir, belirli bir müşteri kurulumu değildir. Sizin mimariniz iş yükünüze, mevzuat gereksinimlerinize ve mevcut ortamınıza göre birlikte belirlenir.
Topoloji
İki taraf da kendi uç cihazında tüneli sonlandırır. Diyagramda ağ adresi ve cihaz adı yer almaz; bunlar kurulum aşamasında belirlenir.
Adresleme planı
Bu mimaride en sıkıcı ama en belirleyici adım adresleme planı. İki taraftaki ağ adreslemesinin birbiriyle çakışmaması gerekiyor. Çakışma sonradan ortaya çıktığında çözümü genelde bir tarafı yeniden adreslemek oluyor ve bu, üretim ortamında planlanmış bir kesinti demek.
Kurum içi tarafta yıllar içinde büyümüş ve kimsenin tam olarak belgelemediği adres blokları bulunması yaygın. Bu yüzden envanter çalışması bağlantı kurulmadan önce yapılıyor; hangi bloğun nerede kullanıldığı çıkarılmadan verilen her karar tahmine dayanıyor.
Hangi bileşen hangi tarafta
Bölme kararı uygulama sınırlarına göre veriliyor: birbiriyle çok konuşan parçalar aynı tarafta kalıyor. Aynı işlem içinde birbirine sürekli soru soran iki bileşeni iki ayrı ortama koymak, tek başına ölçülebilir bir yavaşlama üretiyor.
Diyagramda saha sistemleri ve yerel veri tabanı kurum içinde duruyor, çünkü ikisi de gecikmeye duyarlı ve bağlantıdan bağımsız çalışabilmeleri gerekiyor. ERP, raporlama ve test ortamları bulut tarafında; bunlar kesintiye daha toleranslı ve kapasite ihtiyaçları dalgalı.
Yedekleme hedefi de bulut tarafında duruyor. Kurum içi sistemlerin yedeğinin fiziksel olarak başka bir yerde bulunması, yerel bir olayda kurtarma yeteneğinin korunması anlamına geliyor.
Bağlantı koptuğunda
Bu mimarinin en kritik tasarım sorusu bu. Hat koptuğunda kurum içi tarafın çalışmaya devam edebilmesi gerekiyor. Diyagramdaki saha sistemleri bu yüzden yerel veri tabanıyla birlikte aynı tarafta; bağlantı olmadan da işlerini görebiliyorlar ve bağlantı geldiğinde senkronlanıyorlar.
Bulut tarafındaki raporlama ve entegrasyon katmanı kopma süresince erişilemez oluyor ama bu, üretimi durduran bir durum değil. Tasarımın amacı da tam olarak bu: kopmanın etkisini üretimden uzak tutmak.
Bu senaryoyu tatbikatla denemek, bu mimaride yapılabilecek en değerli test. Hattı bilerek kesip sahadaki sistemlerin ne kadar süre kendi başına çalışabildiğini ölçmek, sonucun kâğıttaki varsayımla uyuşup uyuşmadığını gösteriyor.
Bant genişliği ve gecikme
Bu mimaride en çok küçümsenen kalem bağlantının kendisi. İki ortam arasında akacak trafiğin hacmi baştan hesaplanmazsa, hat tasarımın darboğazı haline geliyor ve sonradan genişletmek hem zaman hem maliyet demek.
Hesaba katılması gereken üç akış var. Birincisi düzenli senkronizasyon: iki ortam arasında sürekli gidip gelen veri. İkincisi yedekleme trafiği: gece pencerelerinde yoğunlaşan ve genelde en büyük hacmi üreten akış. Üçüncüsü ilk taşıma: geçiş sırasında bir defaya mahsus akacak toplam veri hacmi. Üçüncüsü çoğu zaman planı en çok zorlayan kalem oluyor, çünkü kesim penceresinin uzunluğunu doğrudan belirliyor.
Gecikme tarafında ise şu kural işe yarıyor: aynı işlem içinde birbirine sürekli soru soran bileşenleri ayırmayın. Bir sorgunun tek başına birkaç milisaniye yavaşlaması önemsiz görünür ama aynı işlem yüzlerce sorgu yapıyorsa, toplam fark kullanıcının hissedeceği bir yavaşlamaya dönüşüyor. Bölme kararını uygulama sınırlarına göre vermemizin sebebi bu.
Segmentasyon
İki tarafın birbirine bağlanması, her şeyin her şeyi görebileceği anlamına gelmiyor. Ağ tarafında segmentasyon uygulanıyor ve servisler arası trafik varsayılan olarak açık bırakılmıyor; yalnızca ihtiyaç duyulan yollar açılıyor. Test ortamının üretimden ayrı bir segmentte durması bunun tipik bir örneği.
Yaklaşımın tamamını zero-trust security sayfasında, kavramın kendisini zero-trust nedir sayfasında bulabilirsiniz. Kurulum ve bağlantı tarafı hybrid cloud entegrasyon kapsamında; iki ortamın tek havuz gibi yönetilmesi kaynak yönetimi sayfasında.
Maliyet tarafında hangi kalemlerin gözden kaçtığını maliyet hesabı yazımızda rakamlarla açtık. Diğer topolojiler için referans mimariler sayfasına dönebilirsiniz.
Bu topolojiyi kurmadan önce yapılması gereken tek bir iş varsa o da envanter çalışması. Hangi sistem hangi sistemle konuşuyor, hangi veri nerede duruyor, hangi bağımlılık belgelenmemiş, hangi adres bloğu bugün nerede kullanılıyor. Bu çalışma atlandığında hybrid mimari kâğıt üzerinde çalışıp gerçekte tökezliyor, çünkü kimsenin haberi olmayan bir bağımlılık iki ortam arasına düşüyor. Sektöre göre neyin nerede kaldığını üretim ve lojistik sayfasında, kavramın kendisini hybrid cloud nedir sayfasında, modeller arasındaki farkı private, public ve hybrid karşılaştırmasında anlattık. Kurulum sonrası iki ortamın tek havuz gibi izlenmesi için Monitoring as a Service devreye giriyor.